Vangjush Saro: LOTI
"Ç’bën ashtu,
tek rend ti tatëpjetë?"
iu keq Lotit Mollëza sqimatare.
"Ç’ne kaq miq,
që përmbi mua shket?
Ma shkërmoqe tualetin fare…"
Zu të fliste Loti, i hutuar;
por ndërkaq ish Buza që e treti.
Dhe kështu... asgjë nuk tha
"Ç’bën ashtu,
tek rend ti tatëpjetë?"
iu keq Lotit Mollëza sqimatare.
"Ç’ne kaq miq,
që përmbi mua shket?
Ma shkërmoqe tualetin fare…"
Zu të fliste Loti, i hutuar;
por ndërkaq ish Buza që e treti.
Dhe kështu... asgjë nuk tha
në udhën e gjatë
të jetës
lind shpesh
pyetja dyfishe
(binjake)
mos, vallë,
u lodhe
duhet pushuar
ecja më tej
a ka kuptim
ti prej mishi
(aspak prej guri)
me zemrën e ndjeshme
ndaj erës
së borzilokut
dhe mallin
për manushaqet
e
Nga veranda e katit të tretë oborri i shtëpisë së pushimit duket tej e tej. Shkallinat përpara, lehet e luleve dhe stolat prej druri kanë rënë në hije. Vetëm në kopsht, rreth e qark serrës prej
Në orën një do shtrihem të fle,
Në orën dy nga pak do kem vdekur,
Do shoh një ëndërr në orën tre,
Në orën katër do pres mëngjesin.
Do ndez një cigare në orën pesë,
Në orën gjashtë do blej
Proza është një nga aktet e rëndësishme të krijimtarisë së shkrimtarit të njohur Vangjush Ziko. Krahas disa monografive, si ajo për qytetin e lindjes dhe më tej, për serenatën, ai ka botuar
Unë, biri yt, Kosovë t'i njoh dëshirat e heshtura,
t'i njoh ëndrrat, erërat e fjetura me shekuj,
t'i njoh vuatjet, gëzimet, vdekjet,
t'i njoh lindjet e bardha, caqet e tua të kallura;
ta di
Po flisnim në chat dhe, befas, ajo u zbraz: “E kam kuptuar se nuk ke ndjenja dashurie për mua. Ç’po them, nuk ke të paktën as ndonjë tërheqje burri.”
Një grimë herë u vura në zor, duke u përtypur në
Një flutur nate, e mbetur vetëm,
gris heshtjen në dhomën e qetë.
Përplaset pareshtur
te abazhuri;
ndonjëherë (shushka) dhe pas murit.
Ç’ kërkon tamam, s’e di as vetë
por drita pareshtur e