Opinione

Rama glorifikon komunistët: “Ishin në anën e duhur të historisë” - Nga Frank Shkreli

“Im atë, po, ka qenë komunist, si shumë të tjerë dhe kanë qenë në anën e duhur të historisë”. Kështu u shpreh kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, gjatë një debati në parlament me disa deputetë të “opozitës”, të enjten që kaloi.

Me thënë të drejtën e dëgjova dy-tri herë deklaratën, për të qenë i sigurt se vërtet kështu u shpreh publikisht, madje nga foltorja e Kuvendit, kryeministri i Shqipërisë, një vendi ish-komunist me regjimin më të egër të këtij lloji në botë, për pothuaj një gjysmë shekulli, aktualisht vend anëtar i NATO-s, një aleancë ushtarake që është themeluar pikërisht për të mbrojtur vendet demokratike perëndimore nga kërcënimet e komunizmit sovjetik dhe aleatët e tij.

Nuk më intereson aspak se cilat ishin ose si i kujton Edi Rama marëdhëniet me babain e tij, kur ai i shërbente regjimit komunist të Enver Hoxhës, ose cilat janë kujtimet e tij familjare tani që i ati është i ndjerë.  Gjithashtu, nuk më interesojnë as marrëdhëniet e Edi Ramës ose pikëpamjet e tij për ballistët, zogistët ose këdo tjetër, pasi ata të gjithë meritojnë njëri-tjetrin.

Por, ajo që më intereson dhe më shqetëson mua, si shqiptar i diasporës që gjithmonë dhe pa dallim ua do të mirën Shqipërisë dhe shqiptarëve kudo, e që duhet të interesojë dhe të shqetësojë çdo shqiptar, pa dallime politike, fetare ose krahinore, është kur kryeministri i Shqipërisë, 30 vjet pas shembjes së Murit të Berlinit  nga foltorja e Kuvendit të Shqipërisë, deklaron se komunistët shqiptarë, me në krye Enver Hoxhën, njërin prej diktatorëve më gjakatarë që ka njohur historia, paskan qenë, “në anën e duhur të historisë”.  Kush është ky njeri? A është Edi Rama “antikomunisti” i vitit 1990 apo simpatizant i komunizmit sot?

Është e vështirë të merret me mend që një kryeministër, i cilitdo vend tjetër ish-komunist në Evropë dhe më gjerë, sot, në fillim të dekadës së tretë të shekullit 21, të deklarojë se  komunistët shqiptarë, përfshirë babain e tij, të cilët i kanë shërbyer me besnikëri njërit prej regjimeve më kriminale që ka njohur historia e njerëzimit e shekullit të kaluar, kanë qenë “në anën e duhur të historisë“.  Gjatë “debatit”, z. Rama e quajti veten “socialist-demokrat”, “në kuptimin e të qenit demokrat”.  “Socialistët, ta dish, janë antifashistë dhe antikomunistë”, tha ai.

Në qoftë se socialistët qenkan “antikomunistë”, atëherë si mund të ishin komunistët në anën e duhur të historisë?

“Socialistët nuk merren me persona. Ata merren me ideologji. Kjo është ndarje e madhe”, theksoi Rama.

Por, ai nuk tha se për cilën ideologji e kishte fjalën.

Unë nuk jam i sigurt se cilën audiencë e kishte parasysh z. Rama kur deklaroi se komunizmi shqiptar ishte në anën e duhur të historisë: drejtuar një dyzine deputetësh të Kuvendit që vetëquhet “opozitë“, ish-zyrtarëve të komunizmit, sot deputetë të Kuvendit si përfaqësues të partisë së tij në pushtet, me maska në fytyrë, sikur duan të mbulojnë të kaluarën e tyre kriminale, si ish-shërbëtorë të komunizmit, “në anën e duhur” të historisë, apo iu drejtua mbarë shqiptarëve dhe ndërkombëtarëve, ose ndoshta vetëm donte të mobilizonte “pionierët e Enverit”? 

Unë besoj se ky mesazh patetik i z. Rama u drejtohej votuesve shqiptarë në përgjithësi, me një sy tek zgjedhjet e ardhshme, për të aktivizuar elementët më negativë të shoqërisë shqiptare.  Por, mbi të gjitha, ishte një mesazh anti-njerëzor për të gjitha viktimat anti-komuniste të regjimit të Enver Hoxhës dhe të të përndjekurve të atij regjimi dhe të gjithë atyre që i kanë kaluar vitet më të mira të jetës nëpër kampet e përqendrimit. kurse sot sillen vërdallë rrugëve të Tiranës dhe të qyteteve të tjera pa punë, pa të ardhura e pa prona, pa pikë shprese për veten e tyre dhe për familjet e tyre.  E vetmja shpresë që kanë është të arratisen nga Atdheu, siç arratiseshin paraardhësit e tyre nga Shqipëria komuniste, dikur.

Për fat të keq, kjo deklaratë e kryeministrit shqiptar, mbi të gjitha, u bë në frymën e Vladimir Leninit, me qëllim që “të përhapë në masat e popullit urrejtje klasore, neveritje dhe përbuzje ndaj të gjithë atyre që nuk pajtohen me ne.” (Lenini).

Të thuhet se komunistët ishin “në anën e duhur të historisë” nuk është një shprehje që del nga zemra dhe nga mendja e një demokrati të vërtetë evropian të fillimshekullit 21.  Kjo nuk është demokraci as “politikë opinionesh e përballje idesh”, siç pretendoi z. Rama, gjatë “debatit”. Ky është një debat me veten tuaj, i nderuar kryeministër!

Fatkeqësisht, kjo që ndodhi në Kuvendin e Shqipërisë nuk është as shprehje opinionesh e as përballje idesh, por është një pasqyrim i falimentimit moral dhe politik të një klase politike pa parime dhe pa atdhedashuri.  Ajo pasqyron edhe atë që për shumicën e shqiptarëve tani është një korrupsion materialist në të cilin është zhytur vendi, jo vetëm politika e ditës, por edhe një pjesë e madhe e medias dhe e shoqërisë shqiptare në përgjithësi.

Dikur, dekada më parë, mund të ishte një kohë që përkushtimi ndaj komunizmit dhe diktatorëve si Enver Hoxha të konsiderohej si një idealizëm i gabuar ose naiv, megjithëse i rrezikshëm dhe jo kurrë në anën e duhur të historisë.  Por, sot jemi në një botë dhe në një shekull tjetër.  Për pjesën më të madhe të botës ish-komuniste dhe për njerëzit normalë, periudha e komunizmit ka kaluar. Ajo është mbyllur turpërisht, me shembjen e Murit të Berlinit. 

Por, kjo magjepsje, kjo nostalgji e çmendur, në nivelet më të larta të qeverisë dhe të shteti,  me të kaluarën komuniste në Shqipëri,  siç dëshmon edhe deklarata e kryeministrit Rama javën që kaloi, është absolutisht e pabesueshme kur të konsiderohen krimet e atij regjimi, një pjesë e të cilave tani po dokumentohen nga entet përkatëse, të jashtme dhe të brendshme të vendit, nga individë e historianë dhe nga dëshmitë e shumë të vuajturve dhe të persekutuarve të regjimit enverist.

Ata që janë moralisht të falimentuar përsa u përket krimeve të komunizmit. Ata e anashkalojnë faktin se terrori dhe krimet anti-njerëzore ishin një prej mjeteve bazë që komunizmi përdorte për të qëndruar në pushtet, duke zhdukur pa mëshirë kundërshtarët e vet.  Në vend që të kërkojnë ndëshkimin e krimeve të komunizmit ose, të paktën, përballimin zyrtar me të kaluarën komuniste, grupe të ndryshme, një pjesë e medias dhe nostalgjikët e komunizmit - për interesa të momentit - promovojnë regjimin komunist dhe figurat udhëheqëse më të shëmtuara të komunizmit shqiptar.  Tashti këtyre grupeve iu bashkua, zyrtarisht, edhe kryeministri i vendit me deklaratën e tij bombastike se “komunizmi ishte në anën e duhur të historisë”.  Një deklaratë kjo e cila u interpretua nga disa analistë si një përpjekje e qartë për t’u paraqitur ndryshe nga ç’ishte historia kriminale e komunizmit në Shqipëri.

I nderuar z. kryeministër, në vend të glorifikimit të komunizmit, si i pari i qeverisë së vendit, të takon, je i detyruar - politikisht, moralisht, por edhe kombëtarisht - që të ndihmosh në ndërgjegjësimin dhe në forcimin e dialogut rreth krimeve dhe pasojave të së shkuarës diktatoriale komuniste në Shqipëri.  Ndërgjegjësimi dhe përgjegjësia e shoqërisë shqiptare për të kaluarën komuniste, është një rol që duhet të luajë personi i juaj, si një përgjegjësi morale dhe qytetare ndaj të gjithë shqiptarëve, pa dallim.  Sa larg ishte dhe është Shqipëria nga bota perendimore sa i përket komunizmit. 

Ish-Presidenti amerikan John Kennedy, si një detyrim moral dhe patriotik kishte premtuar në kulmin e përhapjes së komunizmit në botë se për të ndaluar komunizmin, Amerika ishte gati të, “paguajë çdo çmim, të bartë cilëndo barrë, të përballojë çdo vështirësi, të mbështesë çdo mik dhe të kundërshtojë çdo armik, për të siguruar mbijetesën dhe suksesin e lirisë”.  Liria në Shqipëri nuk mbrohet duke promovuar komunizmin, Z. kryeministër!

Fatkeqësisht, nostalgjia për komunizmin është e rrënjosur thellë në psikozën e shqiptarëve dhe shprehet haptas nga trashgimtarët apologjetë të atij regjimi, në media dhe panele televizive, nga njerëz të cilët ende mbajnë detyra me përgjegjësi, në nivelet më të larta qeveritare dhe akademike.  Politika ka përgjegjësitë e veta për gjëndjen e krijuar në vend, por këta “këmisha bardhët me kravata” siç i quante Ronald Reagan, janë një ndër shkaqet kryesore që demokracia, liria e vërtetë dhe drejtësia, po tkurren dita ditës në Shqipëri.  Këta duhet të mbahen përgjegjës aq sa edhe politika, për gjëndjen e mjerueshme në vend.

Shqipëria jonë e vogël është me krime aq të mëdha e të kobshme të epokës së komunizmit, saqë s’ka ndërgjegje e kujtesë që i mban.  Të pazotë e të pandershëm si elita, si shoqëri, si parti politike dhe si shtet për t’u përballur me to, për fat të keq, duket se Tirana zyrtare ka zgjedhur rrugën e harresës, tjetërsimit të historisë dhe anashkalimit të krimeve të komunizmit, kësaj radhe me sanksionimin zyrtar të kryeministrit të vendit. 

Jeni në rrugën e gabuar!  Historia e komunizmit shqiptar, prej pothuaj gjysëm shekulli, ishte një histori tmerri, viktimash të pafajshme, kampesh pune e përqendrimi, burgjesh, arratisjesh dhe ekzekutimesh të kundërshtarëve të regjimit enverist.  Z. kryeministër, po mbroni një trashëgimi krimesh, gënjeshtrash dhe shpifjesh.  Komunizmi ishte një kapitull i tmershëm dhe i panjohur më parë në historinë e njerëzimit, për nga natyra e krimeve që ka kryer mbi njerëz të pafajshëm.  Si e tillë, kjo histori monstruoze duhet të dënohet, në vend që të promovohet si një “anë e duhur” nga ana juaj. 

Diktaturat e të gjitha ngjyrave, sidomos komunizmi me mbi 100-milionë të vrarë, nuk kanë qenë kurrë dhe nuk duhet të konsiderohen as sot si një sistem i duhur në historinë e Shqipërisë, as të njerëzimit.  Deklarata juaj, javën që kaloi, se komunistët dhe komunizmi 50-vjeçar në Shqipëri – me gjithë krimet e mëdha në njerëz dhe dëmet materiale për të cilat nuk fole fare - ishin në anën e duhur të historisë, është e papërgjegjshme, ofenduese për të përndjekurit e komunizmit - të gjallë e të vdekur - imorale dhe kriminale për një kryeministër të një vendi anëtar i NATO-s./ILLYRIA