“Hënë” më quajnë këtu. “Sin” më thërrisnin dikur atje, në Babiloni.
Ata që kam ndeshur udhëkryqeve të jetës time shekullore kanë qenë të hipnotizuar me sytë e mi që përngjajnë si dy liqene Alpin.
Ka diçka misterioze në sytë e tu “Yareakh”, më
njeriu jeton edhe kur zemra e tij nuk rreh më
në radiografinë e dashurisë shfaqen hiroshimat
si hiri mbi oshëtimat
Kupidi jo gjithnjë mbante një hark me shigjetë
në të rrallë një sopatë a granatë
ndonjëherë edhe vetë bombën atomike
të
Shqiponja vuan trishtimin e një shiu vetullhollë që bie butë mbi dritare. Shqipja ka shumë dritare dhe jeton e vetme. Përse-të i ka të shumta si pikat e shiut të papritur mbi xham. Kjo kullë dikur
Ishte prag Krishtlindje dhe atmosfera në qytetin ku kalova shumë vite të jetës shfaqej magjike. Dritat qenë ndezur kudo dhe larmia e ngjyrave kish ngjyrosur me një fllad fotonesh mistike edhe
Kur hapa derën para m’u shfaq goca. Herë pas here ajo sa del nga puna vjen të na shohë ne prindërit e më pas shkon te shtëpia e vet.
-Erdha të uroj për frigoriferin e ri që bletë, - më tha.
…si ta pranosh urrejtjen e tyre
dhe si ta lësh dashurinë tënde
je rritur mjaftueshëm
për të mos u lënduar
dhe fal copëza të vjedhura qielli
për zogj që kanë humbur shtëpinë
tek dera e së cilës
* * *
Më zgjuat, zogj, pa gdhirë,
pa lindur dielli,
isha në një ëndërr të keqe,
sa mirë,
ma fshitë,
s'di ç'ëndrra shihni
në gjumin tuaj me pupla,
ëndrrat e njerëzve nuk i
Hyj në rangun e njerëzve me huqe të cilët rruhen me brisk çdo mëngjes. Këtë e bëj për dy arsye. E para e kam të futur në gjak nga babai që është ushtarak. E dyta për arsye etike. Rregulla
Vangjush Saro
