Tomorri është berberi i lagjes sonë. Është trupvogël dhe qibar. Fodull i madh. Njësoj si para dhe pas nëntëdhjetës. Në xhepin e përparëses dëborë të bardhë mban 2 krehëra, njërin për vete dhe njërin për klientët. Kur klientët davariten ai pastron me
Isha tue kqyrë kopshtin mas shpie ku kam mjellë do perime, kur ia beh te gardhi Toma. Ashtu i gjatë, veshun shik me pantolla prej Londret e qylaf prej Stamollit, me ba be se tanë Bota rrotullohet prej Tomës.
Qyshkur ia dhanë nji dekoratë si qytetar
* * *
O tokë e mardhur e Veriut,
Veshur me qyrkun e ariut.
U ul ky dielli të të puthë
Vetull kodrën dhe gushën fushë.
Panja e mbarsur nëpër ngricë
Po i jep gjethes së saj
Mua do vijnë të ma shesin Atdheun,
Atëherë, kur kurrgjë mos t'i ketë mbetur,
Do t’ua ble, me lekë gjaku në dorë,
Dhe pse s’jam budall e as qorr...
E dinë zuzarët, fare mirë e dinë,
Ndaj
pandershmëria është një sëmundje
intelektualisht e transmetueshme
që ndonjëherë kap edhe idiotët…
askush nuk vdes nga ajo
as të vaksinuarit
që zakonisht japin shpirt
të virgjër si
Shumë vite të jetës i kaloi duke bërë jetë qeni. Madje edhe baraka prej druri ku banonte, dukej si kolibe qeni. Qe ndërtuar që në kohën e Italisë fashiste dhe shërbente si magazinë veglash për
Kaiherë, për t'shtunë a të diel, më merr malli me u taku me miq shqiptarë këtu në Boston. I hyp trenit dhe për gjys ore jam te kafja jonë e preferueme me emën italian “Mia Ragazza”.
Kur piqemi të
Heshtin malet
kur bie muzgu,
siluetat e tyre
prej murgu
falen.
Gjyshi
kur fliste me Zotin
(s'e di ç'i thosh)
bënte kryqin
dhe heshtte.
Në heshtje flasin
të fshehtat e
Vangjush Saro
