Ne po bënim sherr gjithnjë e më shumë kohët e fundit. Ose ndoshta sherri na ishte bërë kaq i zakonshëm, sa ne nuk e vinim re, na ishte bërë si kafja e mëngjesit në rutinajën tonë të përditshme.
Ishim duke u kthyer nga minimarketi “Stop and shop” në
Ajo shqetësohej për njerëzit. Ai shqetësohej për sendet.
Ishin shtrirë në krevat dhe po bisedonin. Siç kishin biseduar për tridhjetë vjet qëkurse ishin martuar.
Tha ajo:
“Më duket se vajza shkon të shkërdhehet me djem e, edhe me burra të
FRYMËZIMI
Diellin e di nga lind edhe kur lind,
Hëna kur hahet a kur mbushet,
Drit' e frymëzimit nuk e di
Në ç'çast të ditënatës më zë ushe,
Nga vjen drita e tij e nga buron.
Mua më bën foshnj'
duhet të shërohemi
dhe pastaj të vdesim
dhe këtë duhet t’ia bëjmë të qartë vetes
për sa kohë është akoma e jona...
nuk mund të shkojmë atje të sëmurë
dhe t’i infektojmë me jetë të
Nga motet kur isha mësues në fshat ruaj shumë episode. I kam aq të shtrenjta sa më duket sikur do i harxhoj në se do i rrëfej. Rrinë brenda shpirtit ashtu si ftonjtë që fuste gjyshja në sepete dhe i
Ngjarja ndodhi në food court-in e një prej merkatove të qytetit tonë, në atë të quajturin "oborr i ushqimit", ku grupi ynë i pensionistëve emigrantë ulemi herë pas here, pimë kafenë kanadeze (që nuk
Tradita e lashtë na thotë se njerëzit kur nguleshin për të jetuar në një vend, të parin ndërtonin tempullin, ku ata u faleshin idhujve apo zotave të tyre. Komunitetet e ardhura në këtë vend, i cili i
1.
Thur e shthur Nëna pëlhurën e qiellit të shpresës,
për ditën e nesërme
shpinë kërrusur në avlëmendin e ëndrrës.
Nënës i thahet pipëza për ujë,
njom shaminë e hirtë në govatën vezake të
Vangjush Saro
