Vangjush Ziko
Viktoria hapi fjalorin, shfletoi enciklopedinë, që kanë marrë me vete fëmija. Kërkon kuptimin e fjalës “emigrim”. Kudo që kërkoi, vërtitej rreth të njëjtit kuptim, largimi i njerëzve nga vendi i tyre në një vend tjetër për të punuar
1.
Kam një kryq
(nuk jam Krisht)
jam njeri me kryq në shpirt,
me faj dhe pa faj
veten mbi të kryqëzoj,
parfum dhe miro me vaj
nuk pranoj,
plagën e shpirtit,
sa herë ma gërvishtin,
mëshirë kërkoj si Krishti
për këdo.
2.
E di që në venat
Inventarin e bëmave
dhe zhbëmave
bëj mbrëmjeve
(rendi i ri
kërkon llogari).
Numëroj llastimet
dhe ofendimet
e zemrës së lodhur
(koha e identitetit
të njollosur).
Prek plagët e
Jam tue ndje flakët e luftës,
qi po m’sillen rreth shpisë,
t’mdhejtë tue
e kërcnue njani tjetrin,
e unë tue i kqyrë si zavall,
tanë jetën tue dalë
pa zbardhë drita prej shpie
për me
në sallën e mbushur plot
me blice dhe kamera
krenare deri në dhimbje
ajo flet me madhështi
për veprën e saj të parë
të ftuarit duartrokasin gjatë
flokët, bizhutë dhe veshjen e saj
ajo e di
Mesdita në Toronto
rrjedh nëpër xhamat e kullave të larta
si ujvarë qytetare, e kaltër, e kaltër.
Kumbimet e kambanave të Katedrales
flatrojnë rreth nesh - pëllumba flladesh.
Po kur të mbarojë
Në të gdhirë, teksa prapë i perëndonte sytë për gjumë, Dauti ndjeu njëlloj sëmbimi në ije. “T’ëmën! Do të vdesëm dhe Bot’e tërë do të bjerë në dëshpërim.” Tha me vete. Nuk ishte asfare dëshira e tij
Jeta vetë është e paqëllimshme
por ne ia shpikim, ia sajojmë
qindra synime marramendëse fisnike
por në thelb veç një qëllim është i vërtetë
të mos vdesim
dhe nëse kjo është e
Vangjush Saro
