Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
Atë mëngjes u ngrit më herët. Sikur qe shtrirë mbi gjëmba. Krismat e çifteve dhe angullimat e qenve që jepnin shpirt, zhurmonin si britma fantazmash në muzg. Të gjithë u urdhëruan t'i mbanin qentë lidhur deri në mbërritjen e skuadrës
koleksion gabimesh të përsëritura jemi të gjithë
presim amnistinë në herbariumet e fajit
por njeriu është e vetmja lule
që s’ua refuzon të gjallëve prekjen
dhe dhimbjen e këputjes
kundërmon edhe kur nuk është
prandaj unë nuk e kam frikë
vrapoi një jetë drejt të tjerëve
aq shpejt sa gjurmët i humbën rrugës…
kur mbërriti askush nuk e priti
u kthye nga vetja ngadalë
por ajo kishte mbetur pas
plakur dhe për herë të parë
i
Isai hodhi shallin e zi rreth qafës dhe doli jashtë. Kishte ndjesinë se duart e buta të erës do t’i sillnin pranë ato përkëdhelje të munguara nga mijëra kilometra larg. Ku ishte Svjetllana vallë
Fragment nga romani “Ikje prej vetes”
- Dëgjo çfarë llomotisin akademikët partiake dhe politikanët, - më pëshpëriti Minai - në qoftë se kuajt do dinin të pikturonin, perënditë e tyre do t’i
Asht ba hall kombtar nji sherr qi paska ba nipi i mretit me gruen e tij qi po don me e da. Edhe n'Klub t’Milotit ka plas muhabeti, thue ti qi njerëzit nuk kanë punë tjetër, as hall pune, as hall
…del gjithnjë fitimtar
në epokën e inteligjencës artificiale…
e ardhmja i përket atij
mjaftueshëm idiot
inteligjent aq sa duhet
për të kuptuar
se mençuria është një ves rudimentar
që
ti ndoshta do t’i lexosh këto vargje
në kohë të papërshtatshme
për çastet e ajrimit
por dashuria për tjetrin
është e vetmja prangë
që e bën të lirë
atë që pret dënimin
në burgun e
