“Këtu do të mbretëroj Madhëria Juaj...” tha Shoqëruesi i Parë, duke treguar në hartë një vend, diku në Mesin e Dheut.
Ende-Princi, si një nxënës i urtë i rreshtit të parë, dëgjoi pastaj për troje të pasura, bregdet ku dielli djeg e çan gurin, por
Zonja Suzi së bashku me burrin dhe vajzën, prej tetë vjetësh jeton në rrugën “Marlin”, në Toronto, aty ku gjenden thuajse shumica e shqiptarëve. Nuk është se janë mbledhur së bashku për arsye
Nuk e pyeta për emrin, po t’ia mësoja, do të dërmohesha shpirtërisht. Emri, si pjesë e identitetit të njeriut, të bën më miqësor në një njohje të rastit. Në pamundësi që ta ndihmoja, të paktën, mos
Faruk Myrtaj - Toronto
Njeriu i qytetit del hera-herës nga vetja, shkon në rrethinat ku gjelbërimi shfaqet si perandori që s’ka për tu rrëzuar kurrë. Është si një etje e qëkurshme e pa-shueshme
Albana Lifschin
Sot në Metro më zunë sytë një thënie të Leninit: “Nëse vazhdoj të dëgjoj Apasionatën e Bethovenit, nuk do të jem në gjendje të mbaroj Revolucionin". Përsëri Lenini, thashë me vete
1.
- Si u erre, xha Agush, nga ia fytylose sot?
- Ujdise ndonjë gjë të hairit, apo me ato të vjetrat?
- Po të bien fuqitë xha Agush, kot branisesh nëpër shullënjë. Rehatohu në shtëpi. Nuk ke moshë
mbështetur si romakët mbi jastëqe truri im
në dorë kupën e verës mbushur me mendime
ku një shërbëtor i arsyeshëm ka hedhur pak helm
mjaftueshëm për ta mbrojtur nga madhështia e
Vangjush Saro
