Arben Kallamata
Arben Kallamata
ë
Përparim Kapllani - Toronto
Eci nëpër natë. Yjet më ndjekin nga pas. Ajri i mrekullueshëm më depërton në qelizat e trupit. Kam ndjesinë se përkëdhelem nga një tufë duarsh të padukshme. Endem pranë urave të Bloor-it. Gjithnjë më kanë tërhequr
Ca gjethe fluturojnë për një çast
dhe enden qiellit tolerant…
Herë tremben, herë thonë plot gaz:
“Jemi këtu lart! Po po. Këtu lart!”
Por qielli është një sfidë e madhe;
dhe fluturimi gjithashtu.
Pas një copë herë, lodhen a mardhin
dhe
Kur u kthye ime shoqe nga puna, mua më gjeti në shtëpi, ulur në kolltukun përballë ballkonit. Kisha mbi gjunjë Lap-topin dhe po lexoja një shkrim të Tajms-it mbi hakerat. Mirusha hyri drejt e në
(Tregim)
Duke u kthyer në shtëpi çalazi, ndërsa mbante me njërën dorë gruan dhe me tjetrën çadrën e shkalafitur, Turhan Farka, nëpunës i Ministrisë për Zhvillim, Punësim dhe Demokraci, po përpiqej
Në asnjë luftë nuk kam qenë. Nuk njoh asnjë trojan,
S'e di kush është Helena dhe historia e saj.
Askush nuk më mbajti veç etjes për rrugët.
Legjendat janë udhetime që bëhen fjalë.
Kur
Me këtë avion do të desha të nisesha për rrugë
Me pak pare në xhep si gjithmonë.
Në aeroportin e vogël do fryjë jugë
Dhe retë e çara larg do vrapojnë.
Ah, sikur me këtë avion si
Lajmet e fundit fillojnë si përrallat e bukura:
Na ishte njëherë shpresa dhe qyteti i gëzuar
Tani ka tym, mjegull e gurë pikëllimi.
Njerëzit shëtisin të hutuar.
Pinë kafe bashkë me
Poezi tepër të ndjera nga 4 poete shqiptare, për jetën, humbjen e njeriut të dashur, veten, nënën apo mallin.
Nga Erenestina Gjergji Halili
T’randoi ai qerpik,
pa mujtë m’e hapë me m’thanë
