Jeta Dedja
Rushan Xhaferi
Artan Gjyzel Hasani
(Fragment nga romani “Kurora e Ballkanit”/Amazon 2016)
...Një nga momentet më interesante të Festivalit, ishte fjala e Zylyfit. Ai donte të vinte në dukje, siç ta thashë njëherë, që kishte marrë nga komuna Çmimin Special Shoqëror për Kontribut
Në parkun që mbuluan fletët
Të dy ne ecim qetësisht,
Pas shijes saj ka shtruar vjeshta
Qilim të verdhë natyrisht.
Dhe ndoshta si një ëndërr e zbehtë
Ju fanit një muzg i vonë
Ky park që kanë mbuluar fletët
Ku pas kaq shekujsh ti po
Sa shumë yje ranë sonte!
I numërova të gjitha rrahjet e humbura të zemrës
Hijet e gishtave mbi tryezë janë gjithnjë e më të thyeshme
Për të të prekur...
Kam zgjedhur t'i iki gjumit
Në fund të atij viti, bashkia vendosi të nderonte me “Mirënjohjen e Qytetit” tre qytetarë, një urbanist, një sportist dhe një shkrimtar. Për dy të parët s’i kujtoj mirë trofetë, ndërsa për
Profesor Bedalla dhe shitësja e misrave të pjekura tentojnë të luajnë vals e tango në dyert e diskos*
-Ju, more zotëri, - mori e foli profesor Ndrio Bedalla - doni të më fajësoni mua për një fjalim
Letra 2
Tregimi yt, i larti Qako… është bërë objekt qasjeje në një mbledhje të rëndësishme. Kij durim e më ndiq. Ashtu. Po si jeni njëherë? Ne mirë. Ja. Sapo jam kthyer nga promovimi i
Kur i pyesim të vjetrit pse jemi këtu,
Na përgjigjen enigmatikisht:
“Sepse na iku treni.”
Jemi rregulluar disi, të paktën nuk vdesim urie,
Toka na blaton pemë të varfra,
Shiut ia mbledhim ujin
Të kam thënë mami, që në barkun tënd
janë krojet, livadhet, deti
dhe tërë perëndimet që në jetë ke parë,
shtatë herë më të bukur,
se kur i kalove tek sytë,
nga pluhuri për mua i ke
