Arben Kallamata
Arben Kallamata
Sa shumë yje ranë sonte!
I numërova të gjitha rrahjet e humbura të zemrës
Hijet e gishtave mbi tryezë janë gjithnjë e më të thyeshme
Për të të prekur...
Kam zgjedhur t'i iki gjumit, ëndrrave
Me qiellin flas me morse polare
I bindur se jam
Në fund të atij viti, bashkia vendosi të nderonte me “Mirënjohjen e Qytetit” tre qytetarë, një urbanist, një sportist dhe një shkrimtar. Për dy të parët s’i kujtoj mirë trofetë, ndërsa për shkrimtarin ishte Penda e Artë.
Kur kryebashkiaku e ftoi
Profesor Bedalla dhe shitësja e misrave të pjekura tentojnë të luajnë vals e tango në dyert e diskos*
-Ju, more zotëri, - mori e foli profesor Ndrio Bedalla - doni të më fajësoni mua për një fjalim
Letra 2
Tregimi yt, i larti Qako… është bërë objekt qasjeje në një mbledhje të rëndësishme. Kij durim e më ndiq. Ashtu. Po si jeni njëherë? Ne mirë. Ja. Sapo jam kthyer nga promovimi i
Kur i pyesim të vjetrit pse jemi këtu,
Na përgjigjen enigmatikisht:
“Sepse na iku treni.”
Jemi rregulluar disi, të paktën nuk vdesim urie,
Toka na blaton pemë të varfra,
Shiut ia mbledhim ujin
Të kam thënë mami, që në barkun tënd
janë krojet, livadhet, deti
dhe tërë perëndimet që në jetë ke parë,
shtatë herë më të bukur,
se kur i kalove tek sytë,
nga pluhuri për mua i ke
Në cirkun e madh ekuilibristi ecën mbi tel
Si unë mbi flokët e brishtë të fjalëve
Që era ka ndehur mes nesh.
Tani eci pa frike. Kushedi sa herë
Kam rënë
Mbi keqardhjen e syve të panjohur, mbi
Nga rrëfimi i tim eti…
Nuk e mësova kurrë sa nga se vdiq im atë. Thanë që u vra nga grekët e Zervës. Kishin vrarë pothuajse të gjithë burrat e fshatit. Kishin shpëtuar vetëm gratë, fëmijët dhe
