Ardian Muhaj-Përshtypje nga Viti i Skënderbeut që sapo u mbyll

- U thanë shumë gjëra, por nuk u tha asgjë e re.

- Në përgjithësi edhe ata që u munduan me kritiku asgjëtë e thëna deri tash, theksonin se historia nuk asht letërsi, por menjëherë pas kësaj ia fillonin vetë letërsisë.

- Tashmë të gjithëve u asht mbushë mendja top se janë ekspertë skënderbegologë dhe kushdo qe e vë në dyshim ekspertizën e tyre e ka gabim.

- Mjafton të mos dish asgjë që të thuash diçka.

- 100 për qind e miliona ekspertëve nuk dinë me dallu shtypshkrimin prej dorëshkrimit.

- Librat e botuar i ngatërrojnë me dorëshkrime dhe çdo ditë "zbulojnë" dorëshkrime të panjohura që për botën kanë nji dekadë që janë në google books e mund të "zbulohen" për 0.2 sekonda.

- Numri i akademikëve që dinë me lexu dorëshkrime asht aq i madh sa që me i mbledhë të gjithë bajnë diçka ma shumë se gishtat e nji dore.

- 99 për qind e akademikëve mendojnë seriozisht se para 500 vitesh Kruja ishte te Shkëmbi i Kavajës, ndërsa Dajti në Llogara.

- Gjëja ma e bukur e këtij viti ishte formati i Konferencës Shkencore dhe studiuesit e huaj që morën pjesë në të.

- Për respekt ndaj nesh ata megjithëse dinë shumë, u përpoqën të mos thonë asgjë. Dituria e tyre përballë miliona ekspertëve shqiptarë nuk asht veçse nji pikë në oqean.

- Ma e bukura për mua ishte se në këtë vit mbajta pesë kumtesa e artikuj shkencorë, të cilët më bindën se në dallim nga bashkësia e miliona eskpertëve akoma di shumë pak...