Ngrysem dhe gdhihem
(çfarë dreq planeti jam),
cili diell më zgjon,
cila hënë më vë në gjumë.
Stinët e jetës çelin e vyshken,
nuk kthehen më të pabesat.
Vërtitem në universin
me emra njerëzish
dhe perëndish.
Gropat e zeza s'më
Sot nuk shkruajta anjë fjalë në ditarin tim. Shfletova faqet e viteve të shkuara…
Po shijoja disa ditë pushimi në bregdet dhe zhurmat e dallgëve që ndiqnin njëra-tjetrën, më përplaseshin në vesh si pëshpërima që vinin nga një botë tjetër. Nga një
Me fenerin e solsticit në dorë
kjo ditë fund dimri
zbon blozën e natës,
shkel ngadalë
mbi plagët e ngrira të dheut,
kërkon çelësin e artë
(nga vjeshta fshehur),
të hapë marsi
me atë çelës
Më në fund e takova bashkatdhetarin Indrit Molla, këtu në Montreal. Emri i tij është i njohur për mua, qysh nga vendlindja. Ai u arratis në një mënyrë të bujshme, shumë vite përpara. Kishte lënë
Luizi është bukë dhe gjellë
është qiell me një yll
të hënave është hënë
gjatë javës pyll me shi
dhe të dielave diell…
carpe diem, bijtë e Shqipes
dhe ju bija të saj
Zotit mos i kërkoni gjë
Nuk më besohet
që ikën zogjtë:
dielli po ngroh
nëpër foletë
vezët e bardha
me guaskë akulli.
Nuk më besohet
që ikën zogjtë:
me sqep të ngrirë
rrezet e diellit
po pijnë
duke
Një lypës që del në udhëkryq për lëmoshë nuk ka kohë të ndjekë lajme. Kurrkund, as në gazetë, as në televizion e as në internet. Por atij, i duhet ta dijë këtë lajm që tronditi qytetin...
ëndërroj një botë të ndarë
nga mure të kapërcyeshëm
sa herë që njeriu ndihet një tjetër
që nuk përket më aty, por gjetkë
ku ikja është kthim drejt vetes
përtej atyre që i mban
Vangjush Saro
