Bota nuk u përmbys, dhe, as ka me u përmbysë. Por, Lauria na e bëri të ditur diçka, që ndodh rrallë, ndoshta një herë në shekull: ajo ia hoqi vetes me dashjen e saj, mundësinë për të lindur fëmijë. Siç i thonë në gjuhën e shkencës: e sterilizoi
Taqka i Lenkës, ose siç e quanin doçëria: Taqkë Cingaridhka, i kërkoi të gjyshes, Olimbisë, që në mëhallë njihej si Maqovica, ndihmë për të veshur grykashkën. Maqovica, që sapo kishte marrë shpirton në dorë për të ndezur fufuçkën, fshiu duart në
Romancieri i mirënjohur Kristaq Turtulli pas botimeve të librave me tregime, novela, romaneve dhe librit “Poezi të zgjedhura”, rikthehet përsëri tek gjinia e romanit, të cilën, e ka lëvruar me
mbushur me përqafime dhe ndarje kjo botë
si hotelet aritmike të aeroporteve
ku dikur dashurisë i bëmë dashuri
në paradhomën orgazmatike të vdekjes
fle një mall i hershëm aromatik
për fytyrën
(Kushtuar brezit të humbur të artistëve, që për "arsye politike” skena nuk i pranoi kurrë)
Ishte një mëngjes si gjithë të tjerët. U ula me përtesë në tavolinën time në cep të kafenesë dhe kamarieri
prindërit prej vitesh jetojnë në botën tjetër
në botën e vërtetë
çdo përvjetor unë vë fotografinë e tyre
në murin virtual
të shtëpisë sime virtuale
ndez qirinj virtualë
i kujtoj
çdo ditë lindet skllavi i parafundit
dhe në prangat e tij komode
në Koloseun e Liliputëve
shpresa ime për vullnete të lira
i dorëzohet fundit…
për të ardhmen e tij
gjithnjë do të vendosë një
Jashtë binte një shi i imtë pranvere që të detyron ta marrësh çadrën me vete. Por tash shiu ka pushuar.
Unë dhe im vëlla jemi brenda në kafene. Jashtë kafenesë, është njeriu me dy çadra. Kafeneja
Vangjush Saro
