Kacimicrri për herë të parë nuk i bindet babushit të përrallave.
Ç’më gjeti mua të shkretin, ç’më gjeti ! Unë që nuk shihja ëndrra kurrë në gjumë, tani kam nisur të shoh për natë. Shoh ëndrra dhe ngrihem nga krevati ja i llahtarisur, ja i
Në kohërat e sotme, nuk është e lehtë të merresh me fëmijët. Për shembull, të vësh në gjumë një kalama si vëllai im Altini, nuk është ndonjë punë për t’u pasur zili. Jooo. Të paktën, unë dhe babi e provuam vetë këtë. Edhe na erdhi Bota
Mbesa e shkrimtarit pranohet në parti në moshën 5-vjeçare
Një natë, më në fund, pashë edhe unë një ëndërr. Sa u gëzova! Kur u ngrita nga gjumi, u hodha përpjetë aq herë në krevat, sa m’u ça susta që
Ivashka budallai[1] i xhaxhi Gorkit, tani ka ndërruar emër dhe quhet Ivashka i mënçur
Lart në qiell a poshtë në qiell, duke fluturuar, Kacimicrri hapi televizorin dhe dëgjoi lajmet e ditës
Një alarm, të cilin kacimicrri nuk e kishte dëgjuar asnjëherë me veshë
Na ishte një shtet i hatashëm. E Bukura e Dheut thyente pasqyrën kur kujtonte këtë shtet. E thyente pasqyrën jo nga zilia, as
Rrobat e reja të mbretit[1], jo të Andersenit, po të presidentit.
Njerëzit po flinin gjumë. Udhëtarët nuk po flinin gjumë. Nuk po flinte gjumë as oficeri i keq që nuk dinte asnjë fjalë shqip e
Kacimicrri shkon në ambasadë dhe merr një vizë për të shëtitur botën
Erdhi ajo ditë e bukur, e bukur, me diell, me qiell të kaltër, me re të bardha e me një ngrohtësi që i detyron të gjitha macet të
Një hardhucë jetonte diku në një fshat me pula e gurë, me male e shkëmbinj. Si çdo hardhucë, asaj i pëlqente të rrinte shtrirë e të shëllehej në diell. Një ditë i qe ngrohur aq shumë kurrizi saqë nga
Vangjush Saro
